Magazine 24

Συμφωνώ απόλυτα μαζύ του .  Θεωρώ κι'εγώ  εγκληματίες, όσους σήμερα προωθούν ή επιτρέπουν για τον αλφα ή βήτα λόγο να προωθηθούν ιδεολογίες  και να τριβελίζονται τα μυαλά της υπο εκκόλαψη αρχιτεκτονικής κοινής γνώμης (νεαρών σπουδαστών αλλά και ευρύτερου κοινού) υπέρ της πιθανότητας "ψηλών κτηρίων" τόσο στην Αθήνα ,στην Αττική, οσο και απανταχού της Ελλάδας. Μόλις συνειδητοποίησα τι ακριβώς παιζόνταν, με την πρόσφατη περί "ψηλών κτηρίων" βαβούρα,  σταμάτησα την οποιαδήπoτε σχέση ,επαφή ή συνεργασία  είχα με προωθητές ή "φιλοξενητές" τέτοιων ιδεών. Δεν υπάρχει συμβιβασμός για ψηλά κτήρια και ουρανοξύστες με  το Ελληνικό τοπίο. Τουλάχιστον να σεβαστούμε ό,τι μας εχει απομείνει....Ασ' αφήσουμε το Ντουμπάϊ στο Ντουμπάϊ ......

Αντώνης Κ.Αντωνιάδης

23 Μαρτίου 2008

----------------------------------------------------------------------------------------------------

Σημείωση :

Σε απόδειξη των όσων είχα γράψει  πάρα πάνω (στις 23-3-08),το Θέμα των Ουρανοξυστών χτύπησε λίγες μέρες αργότερα με συγχορδία άρθρων στην εφημερίδα "Η Καθημερινή". Οι δημοσιογράφοι Δημήτρης Ρηγόπουλος και Νίκος Βατόπουλος,με εκτενή άρθρα τους σ'ολόκληρη τη σελίδα 4, της 29 Μαρτίου 2008, προσπάθησαν να μας πείσουν  με τη γνωστή "γραφή τους", ούτε λίγο ούτε πολύ οτι η Αθήνα υστερεί εναντι άλλων πόλεων οπως το Λονδίνο, η Νέα Υόρκη, το Σικάγο και το Ντουμπάϊ. Ο πρώτος μάλιστα, επιστράτευσε για να υποστηρίξει τα επιχειρήματα του την περίπτωση του Αρχιτέκτονα του Πύργου των Αθηνών  Βικέλα, αντιμετωπίζοντας τον ως τον ξεχασμένο Βασιλιά των ουρανοξυστών. Κοσμούσε μάλιστα το άθρο του με φωτογραφίες  ψηλών κτηρίων της Χουντικής εποχής. Δεν μας είπε βέβαια κουβέντα για το κτηρίο  Brookhollow(αργότερα κεντρικα γραφεία της εταιρείας πετρελαίων "Mobil") του μεγάλου Αμερικανού αρχιτέκτονα Paul Rudolph στο Ντάλλας, της δεκαετίας του '60, το  οποίο  ήταν προφανέστατα το προηγούμενο του πράσινου κτηρίου του Βικέλα στη λεωφόρο Κηφισίας στη στροφή για το Χαλάνδρι. Η κάτοψη και ο ρυθμός του κατασκευαστικού κανάβου, με το προβολικό της μάζας εκατέρωθεν είναι πανομοιότυπα, η δε παρατήρηση μου αυτή ειχε προφανώς στενοχωρήσει τον πολιτικό μηχανικό του, καθηγητή Γεώργιο Γκρός, οταν μερικά χρόνια αργότερα του ανέφερα το κάτ'εμένα αντιγραφέν προηγούμενο, του αρχιτέκτονα στο γραφείο του οποίου ειχα δουλέψει (1969).  Αυτά βέβαια είναι "ψηλά" γράμματα όταν μιλάνε εδώ για "ψηλά κτήρια", πόσο μάλλον οταν  μιλάνε δημοσιογράφοι γι'αυτά, που δεν εχουν γνώση της ιστορίας και των τυπολογιών της αρχιτεκτονικής , οσο κι'αν παρεπιδημούν τελευταία στο Ιντερνετ για τις Λαιφσταϊλιστικές μοδάτες ή άλλως πώς "νοσταλγικές" προσεγγίσεις τους . Τέτοιες ομως τακτικές και δημοσιοσχεσίτικες διθυραμβικές γραφές, δεν  παύουν να ενοχλούν οσους γνωρίζουν, οπως προφανώς δεν παύει να ενοχλεί και η εξακολούθηση των ασυστόλων αντιγραφών, απο "εγχωρίους επώνυμους", άλλων αρχιτεκτονικών κατευθύνσεων (θα ασχοληθώ συγκεκριμένα και με αποδεικτικά στοιχεία-κατόψεις , τομές κτλ. σε μελλοντικό μου άρθρο).

Μετά απο τα πάρα πάνω εξοργιστικά έστειλα αμέσως στην "Καθημερινή" επιστολή, που ειλικρινά δεν περίμενα οτι θα τη δημοσίευαν. Έκανα ομως λάθος. Τέως "ΧΟΥΝΤΙΚΟΣ", παράγων (σύμβουλος του Μακαρέζου διατείνεται) και νύν καθημερινός θαμών στεκιών  Κολωνακίου με καλοκαίρια στην Υδρα, με πήρε δυό μέρες αργότερα τηλέφωνο: "Τι έπαθες πάλι με τη Χούντα;" με ρώτησε. Κι'ετσι έμαθα οτι η εφημερίδα ειχε δημοσιεύσει την επιστολή μου . Την ονομάτιζα "Περιβαλλοντικοί βρυκόλακες",  το "Βρυ..." με "υ" κι'οχι με "ι" όπως το διόρθωσε προφανώς το πρόγραμμα word της εφημερίδας.Μπορείτε να τη δείτε αν θέλετε, στο Site της Καθημερινής, 2-4-2008, απόψεις/γράμματα αναγνωστών.  http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_02/04/2008_264839

5 Απριλίου 2008

 BACK